ANUMAN-ONLINE.com

วันนี้เปิดไปเจอ All Blacks (ชื่อเล่นของทีมรักบี้นิวซีแลนด์) แข่งกับ อาร์เจนติน่าพอดี

เกมนี้สนุกดีเหมือนกัน อาร์เจนติน่าเล่นเกมรับได้เหนียวพอควร แต่สุดท้ายก็อ่อนแรง พลาดจนเสียทรัยและแพ้ไป 21-5 จุด

เห็น All Blacks เล่น แล้วก็อดคิดถึงตัวเองสมัยไปเรียนที่เมืองเนลสันในนิวซีแลนด์ไม่ได้ ที่อดคิดไม่ได้ก็เพราะถ้าไม่ได้ไปเล่นรักบี้ที่นั้น ก็คงไม่ได้พิศมัยรักบี้มาจนถึงทุกวันนี้

การได้เล่นรักบี้ทีมโรงเรียน ถือเป็นความฝันของเพื่อนร่วมโรงเรียนเกือบทุกคน การได้เป็นนักรักบี้ทีมโรงเรียนถือเป็นอะไรที่โคตรเท่

ตอนเด็กๆ สมัยมอต้น จะมีการซ้อมคัดตัวหาทีมที่ดีที่สุดของโรงเรียนไปแข่งชิงแชมป์ เลยทำให้มีโอกาสได้ลงทีมลองเล่นดูบ้าง แต่ส่วนมากแล้วพวกที่มีพื้นฐานมาก่อนก็จะได้ลงเล่นในเกมค่อนข้างนาน แต่ส่วนพวกที่ไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ค่อยมีแรง แค่เขาให้ไปเล่นสักสิบนาทีก็ถือเป็นบุญของชีวิต

หลังจากซ้อมเพื่อคัดตัวไปสักสองสัปดาห์ พวกมีฝีมือก็จะได้รับสเตตัส “นักรักบี้” ส่วนพวกที่ไม่มีพื้นฐานก็จะถูกแยกให้ไปซ้อมอีกสนามหนึ่ง ไม่ก็ไม่ต้องซ้อมมันแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะซ้อมไปทำไม ซ้อมไปก็ไม่ได้แข่ง ไม่ได้เล่น

ตอนนั้นผมเป็นพวกหลังครับ ผมเป็นพวกเล่นไม่ค่อยเป็น แรงก็ไม่ค่อยมี วิ่งก็ไม่ค่อยทัน พอรู้ว่าไม่ติดทีมโรงเรียนแน่นอน ความฝันก็เลยกลายเป็นเรื่องจริง พร้อมๆ กับโอกาสที่จะได้เล่นรักบี้ก็ลอยหายไป

แต่ผมก็ยังแอบคิดไปอยู่เสมอว่าวันหนึ่งต้องติดทีมโรงเรียนให้ได้ ตอนนั้นก็ได้แต่คิด เพราะมันไม่มีโอกาสอีกแล้วไปตลอดทั้งปี

ฝันของผมกลับมามีโครงความเป็นจริงอีกครั้งตอนได้ไปอยู่ที่นิวซีแลนด์

นิวซีแลนด์เป็นประเทศที่บ้ารักบี้เข้าไส้ ใครๆ ก็เล่นรักบี้ กินข้าวเสร็จก็ลงไปเล่นรักบี้แปะ (Touch Rugby) กันเกือบทุกวัน

ตอนไปถึงครั้งแรก ผมก็ไม่ได้หวังอะไรหรอกว่าจะได้เล่นรักบี้ เพราะคิดว่าขนาดอยู่เมืองไทยยังไม่ได้เล่นเพราะมีคนเก่งๆ เล่นกันครบทีมแล้ว มาที่นิวซีแลนด์็คงจะมีคนเล่นล้นทีมแน่นอน

แต่ผิดคาด

ที่นิวซีแลนด์ เขาไม่ได้คัดทีมที่ดีที่สุดตั้งแต่เด็ก เขาให้โอกาสทุกคนที่อยากเล่นได้เล่นทีมโรงเรียนหมดจะเก่งจะห่วยอย่างไร ถ้ามีใจอยากเล่น คุณได้เล่นแน่นอน ในแต่ละชั้น (Year) ก็จะแบ่งออกเป็นประมาณสามทีม คละเด็กที่อยากเล่นไปกันหมด แล้วเอาไปแข่งกับทีมอื่นๆ ทั้งโรงเรียนเดียวกัน และคนละโรงเรียน แข่งกันทุกเสาร์อยู่ประมาณเกือบสามเดือนได้ รวมๆ ก็ได้เล่นกันประมาณสิบแมตซ์

ส่วนทีมที่ดีที่สุดในแต่ละชั้นของโรงเรียน ก็จะถูกเลือกมาจากเด็กที่เล่นดีในแต่ละทีม และเล่นแมตซ์พิเศษอยู่ไม่กี่ครั้ง

ผิดคาดจริงๆ ครับ ผมได้เล่นรักบี้ทีมโรงเรียน ได้ลงแข่งรักบี้ที่นั้นเกือบทุกสัปดาห์ จนทำให้ผมกลายเป็นคนรักรักบี้มาถึงทุกวันนี้

เป็นเพราะโอกาสที่ให้ผมได้เล่นจริงๆ ไม่งั้นผมก็คงเลิกฝันและไม่อยากเล่นรักบี้ไปนานแล้ว.

เรื่องและภาพ: ศศินทร์  วิทูรปกรณ์ (โอวี ๗๙)

ไม่ทราบว่านานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ว่าใคร ที่มาจับคู่เทศกาลปีใหม่กับเพลงๆหนึ่งที่ชื่อว่า Auld Lang Syne แต่ดูเหมือนกับว่าจะเป็นการจับคู่ที่ไพเราะหมดจด  ถึงแม้…อย่าว่าแต่ชาวไทยเลย แม้แต่ฝรั่งเจ้า ของภาษา ฟังแล้วก็ยังออกจะงงๆถึงความหมายของเพลงซึ่งแปลงมาจากบทกลอนของ โรเบิร์ต เบิร์นส์ กวีชาวสก็อต แต่จากการค้นคว้าบ้าง เดาเอาเองบ้าง ก็จับความได้ว่าเป็นเรื่องของการนำเอามิตรภาพเก่าๆ (ที่นัยว่าเคยมี) มาลบล้างความขุ่นข้องหมองใจในปีก่อนๆ แล้วมาเริ่มต้นกันอีกทีในปีใหม่อะไร ทำนองนั้น

“มิตรภาพ” เป็นคำที่ยิ่งใหญ่ เพราะใช้ใจเข้ามาเกี่ยวล้วนๆ สร้างไม่ง่าย รักษาไว้ยิ่งยากเย็น มิตรภาพ เกิดจากความไว้เนื้อเชื่อใจ ช่วยเหลือเกื้อกูล ร่วมทุกข์ร่วมสุข นึกทีไรก็ให้เกิดความทรงจำและ ความรู้สึกอันดีที่มีให้แก่กันอย่างไม่สร่างซา

วชิราวุธฯ เป็นโรงเรียนหนึ่งในน้อยโรงเรียนเหลือเกิน ที่เขาว่ากันว่าเป็นแหล่งเพาะเลี้ยง มิตรภาพอันยั่งยืน ความรักพวกพ้อง ความปรารถนาดี จนกลายเป็นภาพลักษณ์และเอกลักษณ์ให้ คนที่อยู่ข้างนอก มองด้วยความชื่นชม และให้สงสัยว่าเขาหล่อหลอมเด็กของเขาอย่างไรกันหนอ ถึงได้ออกมามีความภาคภูมิในสถาบันและลึกซึ้งในคำว่า “มิตรภาพ” ถึงเพียงนี้ หรือจะเป็นเพราะ พระราชดำริและพระราชดำรัส ขององค์พระมงกุฏเกล้าฯที่ปรารถนาให้ลูกของพระองค์มี Esprit de corp ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน อันจะยังประโยชน์ให้แก่หมู่คณะ แก่ส่วนรวม และแก่ประเทศชาติ

เมื่อยามเที่ยงคืนของวันสิ้นปี ผู้เขียนนั่งฟังเพลง Auld Lang Syne ด้วยความซาบซึ้งใจ

 Should old acquaintance be forgot and nerver brought to mind

 Should old acquantance be forgot and day of Auld Lang Syne

ทำให้นึกถึงผู้ที่นำเพลงนี้มาประพันธ์เนื้อร้องเป็นภาษาไทยได้อย่างไพเราะเพราะพริ้งไม่แพ้กัน

อันความกลมเกลียวอันเป็นใจเดียวประเสริฐศรี

ทุกสิ่งประสงค์จงใจจะเสร็จสมได้…ด้วยสามัคคี

ชะรอยเจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี ​(บิดา ม.ล. ปิ่น มาลากุล) ผู้ดูแลราชวิทยาลัยต่างพระเนตร พระกรรณในสมัยนั้นจะนำพระราชปณิธาณเข้ามาใส่ไว้ในเพลงๆ นี้ จึงทำให้เสมือนปลุกจิตสำนึกของ Esprit de corp ให้รู้ตื่น เป็นความลับและเป็นของขวัญที่วชิราวุธวิทยาลัยมอบให้แก่นักเรียนรุ่นแล้ว รุ่นเล่าสืบทอดกันมาอย่างไม่ขาดสาย และนี่คงเป็นสาเหตุให้คนทั้งหลายมองนักเรียนวชิราวุธฯ ด้วยความแตกต่างอย่างชื่นชม

มิตรภาพนั้นสร้างไม่ง่าย รักษาไว้ยิ่งยากเย็น ท่ามกลางสภาพแวดล้อมแห่งการทะเลาะเบาะแว้ง ความไม่จริงใจ เอาความคิดของตนเป็นใหญ่ ชิงดีชิงเด่น เอารัดเอาเปรียบ ทำร้ายซึ่งจิตใจ ของกันและกัน ที่แฝงแทรกอยู่ในสังคมไทยในปัจจุบัน  จึงเป็นความท้าทายที่ ยิ่งใหญ่และเป็นทางแห่งการเลือกเดินของ  ลูกวชิราวุธฯทุกคนว่าจะละเลยสิ่งที่เคยได้รับการปลูกฝัง เรื่อยไหลไปตามกระแสแห่งอัตตาที่มีให้เห็น อยู่ดาษดื่น  หรือจะรักษาไว้ซึ่งของขวัญอันวิเศษที่คนอื่นใดยากที่จะมี…..ความปรองดอง อันเกิดจาก วันคืนที่ได้รับการเลื้ยงดู กล่อมเกลาแต่เยาว์วัยให้มีความสามัคคี เสียสละ เป็นน้ำหนึ่งใจเดียว

For Auld Lang Syne, my dear, for auld lang syne

We take a cup of kindness yet for auld lang syne

และความปราถนาดีอันสืบเนื่องมาจากวันเวลาเก่าๆที่พวกเขามีร่วมกัน…เพื่อมิตรภาพในความทรงจำ

For Old Times’ Sake

For Auld Lang Syne.